Το μαύρο τσάι είναι δέντρο, της οικογένειας των τεϊδών, προερχόμενο από το Ασσάμ. Καλλιεργείται στην Ινδία, την Κεϋλάνη, την Ιαπωνία, την Ιάβα και την Κένυα. 

Είναι πολύτιμη πηγή μετάλλων (σίδηρος, νάτριο, μαγγάνιο, ασβέστιο, κάλιο κ.α.), καθώς και βιταμίνες Α, Β και C, που βοηθά στην απορρόφηση σιδήρου. Έχει ιδιότητες αιμοστατικές, αντιδιαβητικές και διουρητικές. Κάνει καλό στο αναπνευστικό, στα δερματολογικά και αναπνευστικά προβλήματα. Είναι κατά της τριχόπτωσης και της πιτυρίδας και τονώνει τα μαλλιά. Καταπολεμάει τα αρθριτικά, την αναιμία, την παχυσαρκία, την πέτρα στα νεφρά, τη διάρροια, τους κολικούς, τη βρογχίτιδα, τους ρευματισμούς και την ηπατίτιδα. Είναι σπασμολυτικό, αιμοκαθαρτικό και τονωτικό. Είναι δραστικό σε περιπτώσεις παραλύσεων. Ρίχνει την πίεση, σταματά την αιμορραγία της μύτης, προωθεί τη ροή του γάλακτος στο θηλασμό και συντελεί στην εύρυθμη λειτουργία των αδένων.

Η ματζουράνα είναι φυτό ποώδες με πολλές παραφυάδες, με φύλλα μικρά και μυρωδάτα, συγγενικό της ρίγανης. Τα άνθη της είναι φαιά με λέπια. Στην Αρχαία Ελλάδα ο Ιπποκράτης το χρησιμοποιούσε σαν αντισηπτικό. Καταπραΰνει τους πονοκεφάλους, ιλίγγους, βοηθά στις νευρικές παθήσεις, καταπραΰνει το βήχα και τον πόνο των δοντιών, βοηθά σε πόνους ρευματισμών, σε εντερικές διαταραχές και πόνους της κοιλιάς.

Το γαϊδουράγκαθο είναι ένα εξαιρετικό προαγωγό της έκκρισης γάλακτος και είναι απόλυτα ασφαλές για να χρησιμοποιηθεί από τις μητέρες που θηλάζουν. Χρησιμοποιείται επίσης σε πεπτικά προβλήματα, ίκτερο, πέτρες στη χολή, συκώτι, είναι αντιπυρετικό και αποτοξινωτικό.

Είναι αιμοστατικό και χρησιμοποιείται για καθάρισμα πληγών.

Το βότανο αυτό χρησιμοποιείται παραδοσιακά για την αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας. Τα φύλλα και οι λοβοί έχουν σεννασίδες, φυσικό δραστικό συστατικό που διεγείρει την κινητικότητα κυρίως του παχέως εντέρου και ρυθμίζει την λειτουργία του.

Το φυτό συναντάται σε όλες τις ξερές και άγονες εκτάσεις, ανάμεσα σε άλλους θάμνους.

ΠΕΡΙΣΥΛΛΟΓΗ: Από το Μάη μέχρι τον Οκτώβρη που είναι το φυτό ανθισμένο, μαζεύουμε τις ανθισμένες κορυφές και τις ξεραίνουμε.

Το πικρόξυλο είναι πικρό Είναι εξαιρετικό κατά του σακχαροδιαβήτη και της χοληστερίνης. Επίσης βοηθά στην δυσκοιλιότητα και στην δυσπεψία.

Ο Κράταιγος είναι ένας θάμνος (δενδρώδης) κοινός στην Ελλάδα με πολλά αγκάθια, στενός συγγενής του πολύ γνωστού πυράκανθου. Μπορεί να φτάσει σε ύψος και τα πέντε μέτρα. Όταν την άνοιξη ανθίσει, μοσχοβολά o τόπος, με τα πολλά μικρά άνθη του με τούς πολλούς στήμονες τους, ποy κάποτε είναι κόκκινοι. Τον συναντούμε συνήθως στους φράκτες, σε τόπους, άγονους, αλλά και σε πολλούς άλλους τόπους στην Ελλάδα. Στη θεραπευτική χρησιμοποιούνται τα φύλλα του και ο ανθός του.

test Χρησιμοποιείται ως καρύκευμα κυρίως στη μαγειρική αλλά και  ως αφέψημα, το οποίο αναφέρεται ως εξαιρετικό κατά του βήχα. Υποχρεωτικό αρωματικό στη χωριάτικη σαλάτα.

Τα φύλλα Αιγύπτου χρησιμοποιούνται για σοβαρές περιπτώσεις δυσκοιλιότητας, ως καθαρτικό σε ιατρογενείς δυσκοιλιότητες, σε κολονοσκόπηση, σε περίπτωση αιμορροΐδων από δυσκοιλιότητα, για την καταπολέμηση μολύνσεων από E. Coli και Candida albicans και στη θεραπεία του έρπη των χειλαίων.

Ανακουφίζει αποτελεσματικά από  προβλήματα του πεπτικού. Βοηθά σε δυσπεψία, μετεωρισμό, κολικούς, διάρροια. Απομακρύνει το αίσθημα του εμετού και της ναυτίας σε όσους ταξιδεύουν ή σε έγκυες.

Είναι ιδανικό για να χρησιμοποιηθεί για εισπνοές σε περιπτώσεις ρινικής συμφόρησης και καταρροής από κρυολόγημα και γρίπη.

Τονώνει επίσης και βοηθά σε περιπτώσεις πονεμένων μυών και αρθρώσεων, ενώ συστήνεται στον πονοκέφαλο, στην ημικρανία, στον ίλιγγο και στην αϋπνία.

Είναι αυτοφυής στην Ελλάδα, αλλά καλλιεργείται και με σπόρους.

Χρησιμοποιούμενα μέρη: Τα υπέργεια τμήματα του φυτού, που συλλέγονται από τον Ιούλιο μέχρι τον Αύγουστο και αποξηραίνονται στη σκιά.

Η Λουίζα ή αλλιώς λεμονόχορτο είναι ένα φυτό με εξαιρετικά οφέλη για την υγεία μας.

Η λουίζα χρησιμοποιείται για τις γαστρεντερικές διαταραχές όπως το φούσκωμα και η διάρροια και τις μυϊκές βλάβες που προκαλούνται από την άσκηση.

Θεραπευτικές ιδιότητες και ενδείξεις

Χρησιμοποιείται για τους πόνους των ρευματισμών – αρθριτικά και την αεροφαγία (συγκέντρωση αερίων στο στομάχι και την κοιλιά). Επίσης για την ωτίτιδα, την ατονία και την εντερίτιδα.

ΠΩΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΤΑΙ

Έγχυμα: Βάζουμε μερικά φύλλα σε ένα φλιτζάνι βραστό νερό και ύστερα από 10 λεπτά το σουρώνουμε. Πίνουμε 2 – 3 φλιτζάνια την ημέρα ανάμεσα στα γεύματα.

Επίσης μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τοπικά τη σκόνη ξερών δαφνόφυλλωνεπειδή σταματάει την αιμορραγία της μύτης.

Το όνομα Βαλεριάνα σημαίνει το να είσαι υγιής στα λατινικά και αυτό προδίδει την θεραπευτική του ιδιότητα. Έχει έντονο άρωμα και οι Αρχαίοι Έλληνες το χρησιμοποιούσαν για πολλά ιατρικά προβλήματα ενώ για αιώνες χρησιμοποιείται για νευρολογικές παθήσεις Ανήκει στην οικογένεια των Βαλεριανιδών. Η βαλεριάνα είναι φυτό με ρίζωμα πολυετές που μένει ζωντανό όταν ξεραίνονται οι βλαστοί και τα φύλλα. Έχει φύλλα σύνθετα πτεροειδή και τα άνθη της είναι μικρά άσπρα ή ρόδινα που σχηματίζουν πυκνές ταξιανθίες. Προτιμά τα υγρά και ψυχρά κλίματα και είναι αυτοφυές σε κάποιες περιοχές της Ελλάδος. Ανθίζει το καλοκαίρι μέχρι το φθινόπωρο. Για θεραπευτικούς σκοπούς χρησιμοποιούμε την ρίζα του φυτού. Έχει ηρεμιστικές ιδιότητες και βοηθάει στην αυπνία.