Το φυτό συναντάται σε όλες τις ξερές και άγονες εκτάσεις, ανάμεσα σε άλλους θάμνους.

ΠΕΡΙΣΥΛΛΟΓΗ: Από το Μάη μέχρι τον Οκτώβρη που είναι το φυτό ανθισμένο, μαζεύουμε τις ανθισμένες κορυφές και τις ξεραίνουμε.

Το ταραξάκο είναι το γνωστό ραδίκι του βουνού. Λέγεται αλλιώς αγριοράδικο ή “πικραλίδα”

ή αγριοµάρουλο.Χρησιμοποιούμενα μέρη:Η ρίζα, η οποία πρέπει να κόβεται κατά μήκος πριν αποξηρανθεί στον ήλιο ή στη σκιά και συλλέγεται το φθινόπωρο. Επίσης τα φύλλα, καθώς και ολόκληρο το φυτό.

Το όνομα Βαλεριάνα σημαίνει το να είσαι υγιής στα λατινικά και αυτό προδίδει την θεραπευτική του ιδιότητα. Έχει έντονο άρωμα και οι Αρχαίοι Έλληνες το χρησιμοποιούσαν για πολλά ιατρικά προβλήματα ενώ για αιώνες χρησιμοποιείται για νευρολογικές παθήσεις Ανήκει στην οικογένεια των Βαλεριανιδών. Η βαλεριάνα είναι φυτό με ρίζωμα πολυετές που μένει ζωντανό όταν ξεραίνονται οι βλαστοί και τα φύλλα. Έχει φύλλα σύνθετα πτεροειδή και τα άνθη της είναι μικρά άσπρα ή ρόδινα που σχηματίζουν πυκνές ταξιανθίες. Προτιμά τα υγρά και ψυχρά κλίματα και είναι αυτοφυές σε κάποιες περιοχές της Ελλάδος. Ανθίζει το καλοκαίρι μέχρι το φθινόπωρο. Για θεραπευτικούς σκοπούς χρησιμοποιούμε την ρίζα του φυτού. Έχει ηρεμιστικές ιδιότητες και βοηθάει στην αυπνία.

ΘΡΟΥΜΠΙ

Είναι ένα καλό ορεκτικό με ευεργετική επίδραση στο πεπτικό σύστημα, στην νευρική δυσπεψία, στην γαστρική ατονία, στην αεροφαγία, στους σπασμούς του εντέρου και τα κρυολογήματα του στομάχου, στη διάρροια και στους πόνους από κολικούς. Λειτουργεί ως καταπραϋντικό των ρευματικών και αρθριτικών πόνων, διώχνει τις τοξίνες και είναι ευεργετικό στην ουρική αρθρίτιδα και στις πέτρες στα νεφρά, χρησιμοποιείται για νευροπάθειες, κρίσεις άσθματος, θεωρείται ότι βελτιώνει την ακοή αλλά και ως αφροδισιακό.

Είναι αυτοφυής στην Ελλάδα, αλλά καλλιεργείται και με σπόρους.

Χρησιμοποιούμενα μέρη: Τα υπέργεια τμήματα του φυτού, που συλλέγονται από τον Ιούλιο μέχρι τον Αύγουστο και αποξηραίνονται στη σκιά.

Το εκουιζέτο (πολυκόμπι) είναι αποθήκη μετάλλων. Το διοξείδιο του πυριτίου που περιέχει βοηθάει στην απορρόφηση του ασβεστίου και εμποδίζει την εναπόθεση λιπιδίων στις αρτηρίες. Το εκουιζέτο είναι ισχυρό αιμοστατικό. Έχει καθαρτικές, αντιδιαβητικές, αντιδιαρροϊκές ιδιότητες. Έχει επίσης ιδιότητες επουλωτικές σε πληγές και έλκη. Έχει καλά αποτελέσματα σε παθήσεις και φλεγμονές των νεφρών και της ουροδόχου κύστης, στη φλεγμονή του προστάτη την αναιμία, εξασθένηση του οργανισμού, κατακράτηση υγρών, σε αιμορροΐδες, εξωτερικές φλεγμονές, έρπητες, αναπνευστικές παθήσεις, χρόνια βρογχίτιδα και φυματίωση. Προλαμβάνει την αρτηριοσκλήρυνση, την αμνησία και τον καρκίνο.

Το μαύρο τσάι είναι δέντρο, της οικογένειας των τεϊδών, προερχόμενο από το Ασσάμ. Καλλιεργείται στην Ινδία, την Κεϋλάνη, την Ιαπωνία, την Ιάβα και την Κένυα. 

Χρησιμοποιούμενα μέρη: Κυρίως τα υπέργεια τμήματα, αλλά και οι ρίζες, που αποξηραίνονται σε θερμοκρασία χαμηλότερη των 40° C.

Ανθίζει από τον Αύγουστο μέχρι τον Οκτώβριο. Οι σπόροι ωριμάζουν από Οκτώβριο μέχρι Νοέμβριο. 

Για θεραπευτικούς σκοπούς χρησιμοποιούνται τα ξηρά πέταλα αλλά όλα τα μέρη του φυτου

 έχουν θεραπευτικές ιδιότητες. 

Τρώγονται τα άνθη , φύλλα, ρίζα και οι σπόροι του φυτού. Τα νεαρά φύλλα 

και οι μίσχοι τρώγονται ωμά στις σαλάτες ή μαγειρεμένα. 

Ο φρέσκος κάλυκας του φυτού τρώγεται ακατέργαστος σε σαλάτες,

 ή μαγειρεύεται και χρησιμοποιείται ως αρωματική ουσία σε κέικ,

 ζελατίνες, σούπες, σάλτσες, τουρσιά κ.α. Επίσης χρησιμοποιείται για χρώμα 

και άρωμα σε κόκκινα κρασιά. 

Αν καβουρδιστεί χρησιμοποιείται ως υποκατάστατο καφέ.

Το Επιλόβιο είναι ένα φυτό της οικογένειας Onagraceae, που περιλαμβάνει πάνω από 160 διαφορετικά είδη. Το Επιλόβιο είναι πλέον ένα φυτό που το βρίσκουμε σε ολόκληρο το πλανήτη - σύμφωνα με τους ειδικούς είναι φυτό που προέρχεται από τη Βόρεια Αφρική και την Ανατολική Ασία. Τις θεραπευτικές ιδιότητες τις έχουν τα άνθη και τα φύλλα του φυτού. Ιστορικά το Επιλόβιο σαν θεραπευτικό βότανο είχε μικρή σημασία και μικρή βιβλιογραφία. Όλα άλλαξαν όταν η θετική του δράση στην αντιμετώπιση του προστάτη, αναδείχθηκε από την Αυστριακή διάσημη βοτανολόγο Μαρία Τρέμπεν τον 20ο αιώνα. Η συνέχεια ήταν εντυπωσιακή μιας και σε Αυστρία, Γερμανία και Αμερική το βότανο έγινε περιζήτητο.

Η ελληνική ρίγανη θεωρείται από τις καλύτερες παγκοσμίως. Είναι αντιδιαρροϊκή, αντιφλεγμονώδης, βακτηριοκτόνα. Υπό τη μορφή αφεψήματος χρησιμοποιείται για την ατονία των εντέρων. Λειτουργεί ακόμη ως αποχρεμπτικό για τον βήχα, βοηθάει στην υπέρταση και την αρτηριοσκλήρυνση. Το αιθέριο έλαιο της ρίγανης (οριγανέλαιο) χρησιμοποιείται για τον πονόδοντο. Μία άλλη χρήση της είναι κατά των ρευματισμών.

Η Λεβάντα είναι ένας πολυετές θάμνος της οικογένειας Lamiaceae. Πρόκειται για ένα φυτό το οποίο είναι ενδημικό στην Δυτική Μεσόγειο και κυρίως στη περιοχή των Πυρηναίων και σε βουνά της Βόρειας Ισπανίας. Η Λεβάντα ήταν γνωστή στην αρχαία Αίγυπτο και χρησιμοποιήθηκε στην αρωματοποιεία της εποχής. Στην αρχαία Ελλάδα, ο Θεόφραστος αναφέρθηκε στις θεραπευτικές ιδιότητες του αρώματος της. Ο Διοσκουρίδης στο διάσημο του σύγραμμα De Materia Medica αναφέρει πως η κατανάλωση Λεβάντας βοηθάει στην ανακούφιση από τη δυσπεψία, τους πονοκεφάλους και τον ερεθισμό του λαιμού. 

Το φλαμούρι (γνωστό και ως τίλιο) είναι διουρητικό, κατεβάζει την υψηλή πίεση του αίματος, τη νευρική υπερένταση και βοηθάει στον πονοκέφαλο

Είναι πολύτιμη πηγή μετάλλων (σίδηρος, νάτριο, μαγγάνιο, ασβέστιο, κάλιο κ.α.), καθώς και βιταμίνες Α, Β και C, που βοηθά στην απορρόφηση σιδήρου. Έχει ιδιότητες αιμοστατικές, αντιδιαβητικές και διουρητικές. Κάνει καλό στο αναπνευστικό, στα δερματολογικά και αναπνευστικά προβλήματα. Είναι κατά της τριχόπτωσης και της πιτυρίδας και τονώνει τα μαλλιά. Καταπολεμάει τα αρθριτικά, την αναιμία, την παχυσαρκία, την πέτρα στα νεφρά, τη διάρροια, τους κολικούς, τη βρογχίτιδα, τους ρευματισμούς και την ηπατίτιδα. Είναι σπασμολυτικό, αιμοκαθαρτικό και τονωτικό. Είναι δραστικό σε περιπτώσεις παραλύσεων. Ρίχνει την πίεση, σταματά την αιμορραγία της μύτης, προωθεί τη ροή του γάλακτος στο θηλασμό και συντελεί στην εύρυθμη λειτουργία των αδένων.

Το βότανο αυτό χρησιμοποιείται παραδοσιακά για την αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας. Τα φύλλα και οι λοβοί έχουν σεννασίδες, φυσικό δραστικό συστατικό που διεγείρει την κινητικότητα κυρίως του παχέως εντέρου και ρυθμίζει την λειτουργία του.

Rosmarinusofficinalis

Πολυετές αειθαλής θάμνος που φθάνει, μέχρι το 1,5 μέτρο ύψος. Τα φύλλα του είναι βελονοειδή στενά σκουροπράσινα και τα άνθη του μικρά ελαφρώς γαλάζια-μωβ.

Χρησιμοποιούμενα μέρη: Τόσο τα ξηρά (αποξηραίνονται σε θερμοκρασία χαμηλότερη των 35° C), όσο και τα χλωρά φύλλα και οι ανθισμένες κορυφές.