Το εκουιζέτο (πολυκόμπι) είναι αποθήκη μετάλλων. Το διοξείδιο του πυριτίου που περιέχει βοηθάει στην απορρόφηση του ασβεστίου και εμποδίζει την εναπόθεση λιπιδίων στις αρτηρίες. Το εκουιζέτο είναι ισχυρό αιμοστατικό. Έχει καθαρτικές, αντιδιαβητικές, αντιδιαρροϊκές ιδιότητες. Έχει επίσης ιδιότητες επουλωτικές σε πληγές και έλκη. Έχει καλά αποτελέσματα σε παθήσεις και φλεγμονές των νεφρών και της ουροδόχου κύστης, στη φλεγμονή του προστάτη την αναιμία, εξασθένηση του οργανισμού, κατακράτηση υγρών, σε αιμορροΐδες, εξωτερικές φλεγμονές, έρπητες, αναπνευστικές παθήσεις, χρόνια βρογχίτιδα και φυματίωση. Προλαμβάνει την αρτηριοσκλήρυνση, την αμνησία και τον καρκίνο.

Η ματζουράνα είναι φυτό ποώδες με πολλές παραφυάδες, με φύλλα μικρά και μυρωδάτα, συγγενικό της ρίγανης. Τα άνθη της είναι φαιά με λέπια. Στην Αρχαία Ελλάδα ο Ιπποκράτης το χρησιμοποιούσε σαν αντισηπτικό. Καταπραΰνει τους πονοκεφάλους, ιλίγγους, βοηθά στις νευρικές παθήσεις, καταπραΰνει το βήχα και τον πόνο των δοντιών, βοηθά σε πόνους ρευματισμών, σε εντερικές διαταραχές και πόνους της κοιλιάς.

Το όνομα Βαλεριάνα σημαίνει το να είσαι υγιής στα λατινικά και αυτό προδίδει την θεραπευτική του ιδιότητα. Έχει έντονο άρωμα και οι Αρχαίοι Έλληνες το χρησιμοποιούσαν για πολλά ιατρικά προβλήματα ενώ για αιώνες χρησιμοποιείται για νευρολογικές παθήσεις Ανήκει στην οικογένεια των Βαλεριανιδών. Η βαλεριάνα είναι φυτό με ρίζωμα πολυετές που μένει ζωντανό όταν ξεραίνονται οι βλαστοί και τα φύλλα. Έχει φύλλα σύνθετα πτεροειδή και τα άνθη της είναι μικρά άσπρα ή ρόδινα που σχηματίζουν πυκνές ταξιανθίες. Προτιμά τα υγρά και ψυχρά κλίματα και είναι αυτοφυές σε κάποιες περιοχές της Ελλάδος. Ανθίζει το καλοκαίρι μέχρι το φθινόπωρο. Για θεραπευτικούς σκοπούς χρησιμοποιούμε την ρίζα του φυτού. Έχει ηρεμιστικές ιδιότητες και βοηθάει στην αυπνία.

Η λαϊκή παράδοση χαρακτηρίζει το ζαμπούκο(αλλιώς σαμπούκο, κουφοξυλιά, αφροξυλιά) ωςπλήρες φαρμακείο.

Τα μέρη που χρησιμοποιούνται είναι ο φλοιός (κλαδιά ενός-δυο χρονών),τα άνθη, οι καρποί (μαύρες ρόγες)και τα φύλλα.Τα άνθη συλλέγονται την άνοιξη και στις αρχές καλοκαιριού. Ο φλοιός και οι καρποί συλλέγονται Αύγουστο και Σεπτέμβριο.

Το φυτό συναντάται σε όλες τις ξερές και άγονες εκτάσεις, ανάμεσα σε άλλους θάμνους.

ΠΕΡΙΣΥΛΛΟΓΗ: Από το Μάη μέχρι τον Οκτώβρη που είναι το φυτό ανθισμένο, μαζεύουμε τις ανθισμένες κορυφές και τις ξεραίνουμε.

Η οικογένεια της μέντας περιλαμβάνει δεκάδες είδη, ανάμεσα σε αυτά και τον δυόσμο. Ο δυόσμος χρησιμοποιείται εδώ και αιώνες στη μαγειρική, την ιατρική, τη φαρμακοποιία και τη μυροποιία. Συνταγή οδοντόκρεμας, που βρέθηκε σε αρχαίο αιγυπτιακό πάπυρο (στα ελληνικά), περιλάμβανε δυόσμο, αλάτι, πιπέρι και σκόνη ίριδας (είδος κρίνου).

Χρήσιμα μέρη:Τα φύλλα και τα άνθη. Συλλέγονταιακριβώς πριν την άνθιση και αποξηραίνονται όσο το δυνατόν γρηγορότερα σε σκιά και σε θερμοκρασία χαμηλότερη των 35° C.

Rosmarinusofficinalis

Πολυετές αειθαλής θάμνος που φθάνει, μέχρι το 1,5 μέτρο ύψος. Τα φύλλα του είναι βελονοειδή στενά σκουροπράσινα και τα άνθη του μικρά ελαφρώς γαλάζια-μωβ.

Χρησιμοποιούμενα μέρη: Τόσο τα ξηρά (αποξηραίνονται σε θερμοκρασία χαμηλότερη των 35° C), όσο και τα χλωρά φύλλα και οι ανθισμένες κορυφές.

Τα φύλλα Αιγύπτου χρησιμοποιούνται για σοβαρές περιπτώσεις δυσκοιλιότητας, ως καθαρτικό σε ιατρογενείς δυσκοιλιότητες, σε κολονοσκόπηση, σε περίπτωση αιμορροΐδων από δυσκοιλιότητα, για την καταπολέμηση μολύνσεων από E. Coli και Candida albicans και στη θεραπεία του έρπη των χειλαίων.

Το ταραξάκο είναι το γνωστό ραδίκι του βουνού. Λέγεται αλλιώς αγριοράδικο ή “πικραλίδα”

ή αγριοµάρουλο.Χρησιμοποιούμενα μέρη:Η ρίζα, η οποία πρέπει να κόβεται κατά μήκος πριν αποξηρανθεί στον ήλιο ή στη σκιά και συλλέγεται το φθινόπωρο. Επίσης τα φύλλα, καθώς και ολόκληρο το φυτό.

Η Λουίζα ή αλλιώς λεμονόχορτο είναι ένα φυτό με εξαιρετικά οφέλη για την υγεία μας.

Η λουίζα χρησιμοποιείται για τις γαστρεντερικές διαταραχές όπως το φούσκωμα και η διάρροια και τις μυϊκές βλάβες που προκαλούνται από την άσκηση.

Το πράσινο τσάι παρασκευάζεται μέσω αποξήρανσης των φύλλων που συλλέγονται από το φυτό Καμέλια η σινική. 

Ανακουφίζει αποτελεσματικά από  προβλήματα του πεπτικού. Βοηθά σε δυσπεψία, μετεωρισμό, κολικούς, διάρροια. Απομακρύνει το αίσθημα του εμετού και της ναυτίας σε όσους ταξιδεύουν ή σε έγκυες.

Είναι ιδανικό για να χρησιμοποιηθεί για εισπνοές σε περιπτώσεις ρινικής συμφόρησης και καταρροής από κρυολόγημα και γρίπη.

Τονώνει επίσης και βοηθά σε περιπτώσεις πονεμένων μυών και αρθρώσεων, ενώ συστήνεται στον πονοκέφαλο, στην ημικρανία, στον ίλιγγο και στην αϋπνία.

Το πικρόξυλο είναι πικρό Είναι εξαιρετικό κατά του σακχαροδιαβήτη και της χοληστερίνης. Επίσης βοηθά στην δυσκοιλιότητα και στην δυσπεψία.

Θεραπευτικές ιδιότητες και ενδείξεις

Χρησιμοποιείται για τους πόνους των ρευματισμών – αρθριτικά και την αεροφαγία (συγκέντρωση αερίων στο στομάχι και την κοιλιά). Επίσης για την ωτίτιδα, την ατονία και την εντερίτιδα.

ΠΩΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΤΑΙ

Έγχυμα: Βάζουμε μερικά φύλλα σε ένα φλιτζάνι βραστό νερό και ύστερα από 10 λεπτά το σουρώνουμε. Πίνουμε 2 – 3 φλιτζάνια την ημέρα ανάμεσα στα γεύματα.

Επίσης μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τοπικά τη σκόνη ξερών δαφνόφυλλωνεπειδή σταματάει την αιμορραγία της μύτης.

Η ελληνική ρίγανη θεωρείται από τις καλύτερες παγκοσμίως. Είναι αντιδιαρροϊκή, αντιφλεγμονώδης, βακτηριοκτόνα. Υπό τη μορφή αφεψήματος χρησιμοποιείται για την ατονία των εντέρων. Λειτουργεί ακόμη ως αποχρεμπτικό για τον βήχα, βοηθάει στην υπέρταση και την αρτηριοσκλήρυνση. Το αιθέριο έλαιο της ρίγανης (οριγανέλαιο) χρησιμοποιείται για τον πονόδοντο. Μία άλλη χρήση της είναι κατά των ρευματισμών.

Είναι χρήσιμος σε περιπτώσεις άγχους, νευρικήςαϋπνίας και ημικρανίας, ζαλάδας και βήχα του κοκίτη, ενώ θεωρείται εφιδρωτικό και καταπραΰνει από τους πόνους τηςκοιλιάς.Βασιλικός με λάδι σαν σαλάτα είναι κατά της δυσκοιλιότητας.

Είναι καλό τονωτικό της πέψης και της μνήμης.Τονώνει την αναπνοή. Ευνοεί την παράγωγη γάλακτος στις μητέρες που θηλάζουν.