Το πικρόξυλο είναι πικρό Είναι εξαιρετικό κατά του σακχαροδιαβήτη και της χοληστερίνης. Επίσης βοηθά στην δυσκοιλιότητα και στην δυσπεψία.

Το Επιλόβιο είναι ένα φυτό της οικογένειας Onagraceae, που περιλαμβάνει πάνω από 160 διαφορετικά είδη. Το Επιλόβιο είναι πλέον ένα φυτό που το βρίσκουμε σε ολόκληρο το πλανήτη - σύμφωνα με τους ειδικούς είναι φυτό που προέρχεται από τη Βόρεια Αφρική και την Ανατολική Ασία. Τις θεραπευτικές ιδιότητες τις έχουν τα άνθη και τα φύλλα του φυτού. Ιστορικά το Επιλόβιο σαν θεραπευτικό βότανο είχε μικρή σημασία και μικρή βιβλιογραφία. Όλα άλλαξαν όταν η θετική του δράση στην αντιμετώπιση του προστάτη, αναδείχθηκε από την Αυστριακή διάσημη βοτανολόγο Μαρία Τρέμπεν τον 20ο αιώνα. Η συνέχεια ήταν εντυπωσιακή μιας και σε Αυστρία, Γερμανία και Αμερική το βότανο έγινε περιζήτητο.

Χρησιμοποιούμενα μέρη: Κυρίως τα υπέργεια τμήματα, αλλά και οι ρίζες, που αποξηραίνονται σε θερμοκρασία χαμηλότερη των 40° C.

Το εκουιζέτο (πολυκόμπι) είναι αποθήκη μετάλλων. Το διοξείδιο του πυριτίου που περιέχει βοηθάει στην απορρόφηση του ασβεστίου και εμποδίζει την εναπόθεση λιπιδίων στις αρτηρίες. Το εκουιζέτο είναι ισχυρό αιμοστατικό. Έχει καθαρτικές, αντιδιαβητικές, αντιδιαρροϊκές ιδιότητες. Έχει επίσης ιδιότητες επουλωτικές σε πληγές και έλκη. Έχει καλά αποτελέσματα σε παθήσεις και φλεγμονές των νεφρών και της ουροδόχου κύστης, στη φλεγμονή του προστάτη την αναιμία, εξασθένηση του οργανισμού, κατακράτηση υγρών, σε αιμορροΐδες, εξωτερικές φλεγμονές, έρπητες, αναπνευστικές παθήσεις, χρόνια βρογχίτιδα και φυματίωση. Προλαμβάνει την αρτηριοσκλήρυνση, την αμνησία και τον καρκίνο.

Το βότανο αυτό χρησιμοποιείται παραδοσιακά για την αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας. Τα φύλλα και οι λοβοί έχουν σεννασίδες, φυσικό δραστικό συστατικό που διεγείρει την κινητικότητα κυρίως του παχέως εντέρου και ρυθμίζει την λειτουργία του.

Το φλαμούρι (γνωστό και ως τίλιο) είναι διουρητικό, κατεβάζει την υψηλή πίεση του αίματος, τη νευρική υπερένταση και βοηθάει στον πονοκέφαλο

Το φυτό συναντάται σε όλες τις ξερές και άγονες εκτάσεις, ανάμεσα σε άλλους θάμνους.

ΠΕΡΙΣΥΛΛΟΓΗ: Από το Μάη μέχρι τον Οκτώβρη που είναι το φυτό ανθισμένο, μαζεύουμε τις ανθισμένες κορυφές και τις ξεραίνουμε.

Θεραπευτικές ιδιότητες και ενδείξεις

Χρησιμοποιείται για τους πόνους των ρευματισμών – αρθριτικά και την αεροφαγία (συγκέντρωση αερίων στο στομάχι και την κοιλιά). Επίσης για την ωτίτιδα, την ατονία και την εντερίτιδα.

ΠΩΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΤΑΙ

Έγχυμα: Βάζουμε μερικά φύλλα σε ένα φλιτζάνι βραστό νερό και ύστερα από 10 λεπτά το σουρώνουμε. Πίνουμε 2 – 3 φλιτζάνια την ημέρα ανάμεσα στα γεύματα.

Επίσης μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τοπικά τη σκόνη ξερών δαφνόφυλλωνεπειδή σταματάει την αιμορραγία της μύτης.

Rosmarinusofficinalis

Πολυετές αειθαλής θάμνος που φθάνει, μέχρι το 1,5 μέτρο ύψος. Τα φύλλα του είναι βελονοειδή στενά σκουροπράσινα και τα άνθη του μικρά ελαφρώς γαλάζια-μωβ.

Χρησιμοποιούμενα μέρη: Τόσο τα ξηρά (αποξηραίνονται σε θερμοκρασία χαμηλότερη των 35° C), όσο και τα χλωρά φύλλα και οι ανθισμένες κορυφές.

Μελέτες για την ευεργετική επίδραση που έχει το τσάι του βουνού έχουν ήδη διεξαχθεί από τα Πανεπιστήμια Πατρών και Ιωαννίνων, ενώ το Πανεπιστήμιο Αθηνών σε μελέτη του υποστηρίζει ότι τα εκχυλίσματα των Sideritiseuboea και Sideritisclandestina μπορούν να συνεισφέρουν προληπτικά στην οστεοπόρωση. Περαιτέρω, μελέτες από τη Γερμανία υποστηρίζουν ότι το τσάι του βουνού μπορεί να προστατεύει έναντι της νόσου του Αλτσχάϊμερ.

Σύμφωνα με πληροφορίες το τσάι του βουνού καταπολεμά επίσης τις εξής παθήσεις:

·        Κρυολογήματα

·        Φλεγμονές του ανώτερουαναπνευστικού

·        Δυσπεψία και γαστρεντερικές διαταραχές

·        Αντισπασμωδικό

·        Αναλγητικό

·        Επουλωτικό

·        Αντιοξειδωτικό

·        Αγχολυτικό

Η λαϊκή παράδοση χαρακτηρίζει το ζαμπούκο(αλλιώς σαμπούκο, κουφοξυλιά, αφροξυλιά) ωςπλήρες φαρμακείο.

Τα μέρη που χρησιμοποιούνται είναι ο φλοιός (κλαδιά ενός-δυο χρονών),τα άνθη, οι καρποί (μαύρες ρόγες)και τα φύλλα.Τα άνθη συλλέγονται την άνοιξη και στις αρχές καλοκαιριού. Ο φλοιός και οι καρποί συλλέγονται Αύγουστο και Σεπτέμβριο.

Ο ευκάλυπτος κατάγεται από την Αυστραλία και την Τανζμανία και καλλιεργείται στις χώρες της λεκάνης της Μεσογείου. Το ύψος του δέντρου ποικίλει ανάλογα με το είδος του . Μερικά πλησιάζουν σε ύψος ακόμη και τα 100 μ. ενώ άλλα είναι μικροί θάμνοι.

Λίγοι γνωρίζουν ότι αποτελεί το φυτικό συστατικό για την παραγωγή του Βιάγκρα και άλλων παρόμοιων διεγερτικών βοηθημάτων που καταπολεμούν την ανδρική ανικανότητα.Το εκχύλισμα του τριβολιού επιδρά στους άνδρες αυξάνοντας την ανδρική ορμόνη τεστοστερόνη, βοηθά στη σπερματογένεση αυξάνοντας τον αριθμό και την κινητικότητα των σπερματοζωαρίων, ενώ συγχρόνως αυξάνει και τη σεξουαλική διάθεση. Μελέτες καταδεικνύουν ότι η αύξηση που προκαλεί στα επίπεδα της τεστοστερόνης είναι άνω του 50%!

Η Λεβάντα είναι ένας πολυετές θάμνος της οικογένειας Lamiaceae. Πρόκειται για ένα φυτό το οποίο είναι ενδημικό στην Δυτική Μεσόγειο και κυρίως στη περιοχή των Πυρηναίων και σε βουνά της Βόρειας Ισπανίας. Η Λεβάντα ήταν γνωστή στην αρχαία Αίγυπτο και χρησιμοποιήθηκε στην αρωματοποιεία της εποχής. Στην αρχαία Ελλάδα, ο Θεόφραστος αναφέρθηκε στις θεραπευτικές ιδιότητες του αρώματος της. Ο Διοσκουρίδης στο διάσημο του σύγραμμα De Materia Medica αναφέρει πως η κατανάλωση Λεβάντας βοηθάει στην ανακούφιση από τη δυσπεψία, τους πονοκεφάλους και τον ερεθισμό του λαιμού. 

ΘΡΟΥΜΠΙ

Είναι ένα καλό ορεκτικό με ευεργετική επίδραση στο πεπτικό σύστημα, στην νευρική δυσπεψία, στην γαστρική ατονία, στην αεροφαγία, στους σπασμούς του εντέρου και τα κρυολογήματα του στομάχου, στη διάρροια και στους πόνους από κολικούς. Λειτουργεί ως καταπραϋντικό των ρευματικών και αρθριτικών πόνων, διώχνει τις τοξίνες και είναι ευεργετικό στην ουρική αρθρίτιδα και στις πέτρες στα νεφρά, χρησιμοποιείται για νευροπάθειες, κρίσεις άσθματος, θεωρείται ότι βελτιώνει την ακοή αλλά και ως αφροδισιακό.

Ο Κράταιγος είναι ένας θάμνος (δενδρώδης) κοινός στην Ελλάδα με πολλά αγκάθια, στενός συγγενής του πολύ γνωστού πυράκανθου. Μπορεί να φτάσει σε ύψος και τα πέντε μέτρα. Όταν την άνοιξη ανθίσει, μοσχοβολά o τόπος, με τα πολλά μικρά άνθη του με τούς πολλούς στήμονες τους, ποy κάποτε είναι κόκκινοι. Τον συναντούμε συνήθως στους φράκτες, σε τόπους, άγονους, αλλά και σε πολλούς άλλους τόπους στην Ελλάδα. Στη θεραπευτική χρησιμοποιούνται τα φύλλα του και ο ανθός του.