Βότανα - Μπαχαρικά - Ξηροί καρποί

Το φυτό συναντάται σε όλες τις ξερές και άγονες εκτάσεις, ανάμεσα σε άλλους θάμνους.

ΠΕΡΙΣΥΛΛΟΓΗ: Από το Μάη μέχρι τον Οκτώβρη που είναι το φυτό ανθισμένο, μαζεύουμε τις ανθισμένες κορυφές και τις ξεραίνουμε.

Ο κόλιανδρος

Ο καρπός του είναι μικρός και χρησιμοποιείται ως καρύκευμα στην μαγειρική. Έχει ελαφρά όξινη γεύση γι’αυτό άλλωστε θυμίζει πάρα πολύ την γεύση του λεμονιού. Χρησιμοποιείται, επίσης, στο αρνί, το κατσίκι και άλλα είδη κρέατος. Ενισχύει το κοτόπουλο, όλους τους τύπους λαχανικών, τα πιάτα ψαριών και θαλασσινών. Ο κόλιανδρος έχει χρησιμοποιηθεί ανά τους αιώνες για την ανακούφιση από τους πόνους, τις κράμπες, τους σπασμούς, τη ναυτία, τη δυσπεψία και τις μολύνσεις από μύκητες. Έχει διουρητικές ιδιότητες. Βοηθά σε περιπτώσεις ανορεξίας, σε γαστρεντερικά προβλήματα. Στο Μεσαίωνα έκαναν κατάπλασμα για να αντιμετωπίσουν αποστήματα. Ο κόλιανδρος εδώ και 3.000 χρόνια, είναι το κυρίαρχο συστατικό για αρώματα και καλλυντικά, καθώς και για ερωτικά φίλτρα.

Ανθίζει από τον Αύγουστο μέχρι τον Οκτώβριο. Οι σπόροι ωριμάζουν από Οκτώβριο μέχρι Νοέμβριο. 

Για θεραπευτικούς σκοπούς χρησιμοποιούνται τα ξηρά πέταλα αλλά όλα τα μέρη του φυτου

 έχουν θεραπευτικές ιδιότητες. 

Τρώγονται τα άνθη , φύλλα, ρίζα και οι σπόροι του φυτού. Τα νεαρά φύλλα 

και οι μίσχοι τρώγονται ωμά στις σαλάτες ή μαγειρεμένα. 

Ο φρέσκος κάλυκας του φυτού τρώγεται ακατέργαστος σε σαλάτες,

 ή μαγειρεύεται και χρησιμοποιείται ως αρωματική ουσία σε κέικ,

 ζελατίνες, σούπες, σάλτσες, τουρσιά κ.α. Επίσης χρησιμοποιείται για χρώμα 

και άρωμα σε κόκκινα κρασιά. 

Αν καβουρδιστεί χρησιμοποιείται ως υποκατάστατο καφέ.

Το σκόρδο είναι φυτό μακρόβιο , παρ' όλα αυτά καλλιεργείται γενικά ένα ή δυο χρόνια. Πριν από 7.000 χρόνια , οι Αιγύπτιοι θεωρούνταν μεγάλοι λάτρεις του σκόρδου. Χρησιμοποιούσαν τις πρώτες μορφές αυτού του μυρωδικού σε όλα σχεδόν τα πιάτα τους. Αργότερα οι θεραπευτές της αρχαιότητας εκθείαζαν επίσης τις ιαματικές αρετές αυτού του βολβώδους φυτού. Όσον αφορά τη μαγειρική, με το ισχυρό χαρακτηριστικό άρωμά του, το σκόρδο ωμό ή μαγειρεμένο , αναδεικνύει πιάτα και σαλάτες ή ακόμα και πιάτα που προετοιμάζονται με πικάντικα λαχανικά.

Χρησιμοποιούμενα μέρη: Κυρίως τα υπέργεια τμήματα, αλλά και οι ρίζες, που αποξηραίνονται σε θερμοκρασία χαμηλότερη των 40° C.

Το μπαχάρι είναι ο καρπός από το δένδρο Pimenta dioica και καλλιεργείται κυρίως στο Μεξικό και σε χώρες γενικότερα με θερμό κλίμα. Το μπαχάρι χρησιμοποιείται και σαν σπόρος και σαν τριμμένος. Το μπαχάρι συνδυάζεται με διαφόρων ειδών μπαχαρικά και χρησιμοποιείται για τη δημιουργία σαλτσών και είναι από τα βασικά μπαχαρικά της κουζίνας και ειδικότερα της πολίτικης.

Είναι αυτοφυής στην Ελλάδα, αλλά καλλιεργείται και με σπόρους.

Χρησιμοποιούμενα μέρη: Τα υπέργεια τμήματα του φυτού, που συλλέγονται από τον Ιούλιο μέχρι τον Αύγουστο και αποξηραίνονται στη σκιά.

Το σκόρδο είναι φυτό μακρόβιο , παρ' όλα αυτά καλλιεργείται γενικά ένα ή δυο χρόνια. Πριν από 7.000 χρόνια , οι Αιγύπτιοι θεωρούνταν μεγάλοι λάτρεις του σκόρδου. Χρησιμοποιούσαν τις πρώτες μορφές αυτού του μυρωδικού σε όλα σχεδόν τα πιάτα τους. Αργότερα οι θεραπευτές της αρχαιότητας εκθείαζαν επίσης τις ιαματικές αρετές αυτού του βολβώδους φυτού. Όσον αφορά τη μαγειρική, με το ισχυρό χαρακτηριστικό άρωμά του, το σκόρδο ωμό ή μαγειρεμένο , αναδεικνύει πιάτα και σαλάτες ή ακόμα και πιάτα που προετοιμάζονται με πικάντικα λαχανικά.

Το ταραξάκο είναι το γνωστό ραδίκι του βουνού. Λέγεται αλλιώς αγριοράδικο ή “πικραλίδα”

ή αγριοµάρουλο.Χρησιμοποιούμενα μέρη:Η ρίζα, η οποία πρέπει να κόβεται κατά μήκος πριν αποξηρανθεί στον ήλιο ή στη σκιά και συλλέγεται το φθινόπωρο. Επίσης τα φύλλα, καθώς και ολόκληρο το φυτό.

Τα γαρύφαλλα είναι τόσο πλούσια σε αιθέρια έλαια που συχνά όταν πιέζουμε το βλαστάρι με το νύχι βγαίνουν σταγόνες. Σε όλες τις κουζίνες του κόσμου το γαρύφαλλο παίζει πολύ σημαντικό ρόλο. Η καυτερή γεύση του συνδυάζεται καλά με τις κομπόστες φρούτων , τα επιδόρπια , τα γλυκά και το ζεστό κρασί.

ΘΡΟΥΜΠΙ

Είναι ένα καλό ορεκτικό με ευεργετική επίδραση στο πεπτικό σύστημα, στην νευρική δυσπεψία, στην γαστρική ατονία, στην αεροφαγία, στους σπασμούς του εντέρου και τα κρυολογήματα του στομάχου, στη διάρροια και στους πόνους από κολικούς. Λειτουργεί ως καταπραϋντικό των ρευματικών και αρθριτικών πόνων, διώχνει τις τοξίνες και είναι ευεργετικό στην ουρική αρθρίτιδα και στις πέτρες στα νεφρά, χρησιμοποιείται για νευροπάθειες, κρίσεις άσθματος, θεωρείται ότι βελτιώνει την ακοή αλλά και ως αφροδισιακό.

Τα γαρύφαλλα είναι τόσο πλούσια σε αιθέρια έλαια που συχνά όταν πιέζουμε το βλαστάρι με το νύχι βγαίνουν σταγόνες. Σε όλες τις κουζίνες του κόσμου το γαρύφαλλο παίζει πολύ σημαντικό ρόλο. Η καυτερή γεύση του συνδυάζεται καλά με τις κομπόστες φρούτων , τα επιδόρπια , τα γλυκά και το ζεστό κρασί.

Έχει χαρακτηριστική μυρωδιά είναι κάπως πικάντικο δίνει μια ιδιαίτερη γεύση

προστίθεται στον παστουρμά και σε διάφορα κρέατα κοτόπουλο λαχανικά και κεφτεδάκια αλλά ακόμη και σε πατάτες φούρνου.

Το Επιλόβιο είναι ένα φυτό της οικογένειας Onagraceae, που περιλαμβάνει πάνω από 160 διαφορετικά είδη. Το Επιλόβιο είναι πλέον ένα φυτό που το βρίσκουμε σε ολόκληρο το πλανήτη - σύμφωνα με τους ειδικούς είναι φυτό που προέρχεται από τη Βόρεια Αφρική και την Ανατολική Ασία. Τις θεραπευτικές ιδιότητες τις έχουν τα άνθη και τα φύλλα του φυτού. Ιστορικά το Επιλόβιο σαν θεραπευτικό βότανο είχε μικρή σημασία και μικρή βιβλιογραφία. Όλα άλλαξαν όταν η θετική του δράση στην αντιμετώπιση του προστάτη, αναδείχθηκε από την Αυστριακή διάσημη βοτανολόγο Μαρία Τρέμπεν τον 20ο αιώνα. Η συνέχεια ήταν εντυπωσιακή μιας και σε Αυστρία, Γερμανία και Αμερική το βότανο έγινε περιζήτητο.

Έχει χαρακτηριστική μυρωδιά είναι κάπως πικάντικο δίνει μια ιδιαίτερη γεύση

προστίθεται στον παστουρμά και σε διάφορα κρέατα κοτόπουλο λαχανικά και κεφτεδάκια αλλά ακόμη και σε πατάτες φούρνου.

Το εκουιζέτο (πολυκόμπι) είναι αποθήκη μετάλλων. Το διοξείδιο του πυριτίου που περιέχει βοηθάει στην απορρόφηση του ασβεστίου και εμποδίζει την εναπόθεση λιπιδίων στις αρτηρίες. Το εκουιζέτο είναι ισχυρό αιμοστατικό. Έχει καθαρτικές, αντιδιαβητικές, αντιδιαρροϊκές ιδιότητες. Έχει επίσης ιδιότητες επουλωτικές σε πληγές και έλκη. Έχει καλά αποτελέσματα σε παθήσεις και φλεγμονές των νεφρών και της ουροδόχου κύστης, στη φλεγμονή του προστάτη την αναιμία, εξασθένηση του οργανισμού, κατακράτηση υγρών, σε αιμορροΐδες, εξωτερικές φλεγμονές, έρπητες, αναπνευστικές παθήσεις, χρόνια βρογχίτιδα και φυματίωση. Προλαμβάνει την αρτηριοσκλήρυνση, την αμνησία και τον καρκίνο.

Το μοσχοκάρυδο είναι μπαχαρικό και προέρχεται από τα σπόρια του δέντρου της μοσχοκαρυδιάς. Έχει ωραίο δυνατό και διαπεραστικό άρωμα και έντονη σχεδόν γλυκιά γεύση.. Τα μοσχοκάρυδα είναι στρογγυλά, έχουν χρώμα γκριζωπό και η επιφάνεια τους είναι ρυτιδωμένη. Περιέχουν αιθέρια έλαια σε ποσότητα περίπου 10%. Το μοσχοκάρυδο χρησιμοποιείται στη ζαχαροπλαστική, στην αρτοποιία και στη μαγειρική.

Ο ευκάλυπτος κατάγεται από την Αυστραλία και την Τανζμανία και καλλιεργείται στις χώρες της λεκάνης της Μεσογείου. Το ύψος του δέντρου ποικίλει ανάλογα με το είδος του . Μερικά πλησιάζουν σε ύψος ακόμη και τα 100 μ. ενώ άλλα είναι μικροί θάμνοι.

Το μοσχοκάρυδο είναι μπαχαρικό και προέρχεται από τα σπόρια του δέντρου της μοσχοκαρυδιάς. Έχει ωραίο δυνατό και διαπεραστικό άρωμα και έντονη σχεδόν γλυκιά γεύση.. Τα μοσχοκάρυδα είναι στρογγυλά, έχουν χρώμα γκριζωπό και η επιφάνεια τους είναι ρυτιδωμένη. Περιέχουν αιθέρια έλαια σε ποσότητα περίπου 10%. Το μοσχοκάρυδο χρησιμοποιείται στη ζαχαροπλαστική, στην αρτοποιία και στη μαγειρική.

Η Λεβάντα είναι ένας πολυετές θάμνος της οικογένειας Lamiaceae. Πρόκειται για ένα φυτό το οποίο είναι ενδημικό στην Δυτική Μεσόγειο και κυρίως στη περιοχή των Πυρηναίων και σε βουνά της Βόρειας Ισπανίας. Η Λεβάντα ήταν γνωστή στην αρχαία Αίγυπτο και χρησιμοποιήθηκε στην αρωματοποιεία της εποχής. Στην αρχαία Ελλάδα, ο Θεόφραστος αναφέρθηκε στις θεραπευτικές ιδιότητες του αρώματος της. Ο Διοσκουρίδης στο διάσημο του σύγραμμα De Materia Medica αναφέρει πως η κατανάλωση Λεβάντας βοηθάει στην ανακούφιση από τη δυσπεψία, τους πονοκεφάλους και τον ερεθισμό του λαιμού. 

Μαραθόσπορος, είναι ο σπόρος του φυτού μάραθος.. Ο μαραθόσπορος είναι ένα αρωματικό και εύγευστο μπαχαρικό με πολλές χρήσεις στην μαγειρική, στη φαρμακευτική αλλά και στην ποτοποιεία. Είναι βασικό συστατικό της Ινδικής κουζίνας αλλά και της κουζίνας της Μέσης Ανατολής. Στην Ιταλία συνθέτει την γεύση των λουκάνικων και των κεφτέδων. Στην ποτοποιεία χρησιμεύει στον αρωματισμό αποσταγμάτων σταφυλιών, δηλαδή κατά την παραγωγή τσίπουρου, ρακής και άλλων ποτών. Ο μαραθόσπορος περιέχει ανηθόλη, συστατικό στο οποίο οφείλονται οι ευεργετικές και θεραπευτικές του ιδιότητες. Είναι πηγή βιταμινών, μαγνησίου, καλίου και φωσφόρου. Σε μορφή αφεψήματος ή ροφήματος βοηθά στην βρογχίτιδα, στον τυμπανισμό και γενικότερα στις εντερικές δυσλειτουργίες. Επίσης μπορεί να χρησιμοποιηθείς σαν ήπιο καθαρτικό.